The Ottoman Grand Vizierate (1560s–1760s)Rudolf II. an Großwesir Sokollu Mehmed Pascha, Regensburg, 13. Oktober 1576Letter from Emperor Rudolf II. to Grand Vizir Sokollu Mehmed Pasha, Regensburg, 13 October 1576İmparator II. Rudolf’nın Vezir-i Azam Sokollu Mehmed Paşa’ya mektubu, Regensburg, 13 Ekim 1576Rudolf IIlat1576-10-13Etsi ex iis literis, quas ad serenissimum et potentissimum imperatorem vestrum amicum et vicinum nostrum honoratum scribimus, tam serenissimi et potentissimi principis domini Maximiliani secundi electi Romanorum imperatoris augustae memoriae domini ac genitoris observantissimi qui Dei Optimi Maximi voluntate heri ante meridiem ex hac humana et fragili vita constanter placideque excessit, obitum conceptumque a nobis ex hac optimi parentis nostri benignissimique principis immatura morte dolorem intellecturi, quam etiam nostrum ad continuandum observandamque pacem inter praelibatum dominum parentem nostrum, ac dictum serenissimum imperatorem vestrum nuper denuo ad octennii tempus prorogatam confirmatamque propensum animum , quod si et vos ex parte vestra sincere nobis re ipsa et factis responderitis. abunde cognituri estis, tamen, cum non ignoremus, vestro potissimum studio atque authoritate huius modi pacis negotium confectum esse, tum istud etiam compertum habeamus vos in eadem fovenda tuendaque sedulam hactenus operam praestitisse, omittere noluimus, quin et ad vos scriberemus, ac tum nostram de vobis expectationem, tum qua vicissim in vos simus, voluntate declararemus.Equidem de solita vestra aequanimitate, ac quietis, tranquillitatisque publicae iuvandae studio, nobis sic omnino pollicemur, vos ne deinceps memoratae paci tuendae conservandaeque esse defuturos, adeoque (quod uti pactis conventis maxime consentaneum ita inprimis necessarium est) authoritate vestra effecturos, ut officiales, subditi et milites Turcici iam tandem maiorem, quam hactenus eiusdem pacis rationem habeant, seque illi accommodent, neque n. vos celare possumus, quod iidem ditioni nostrae, ac fidelibus subditis plurimis quotidie modis infesti esse, arces et castella nostra intercipere, oppida, pagos atque villas serenissimo imperatori vestro antehac nullo unquam tempore tributarias, ad deditionem compellere, ac, si qui forte se ipsis subdere nolint, eorum bona diripere, pagos et villas igne ferroque devastare, miseros colonos atque subditos trucidare vel in servitutem abducere, aliaque facere non cessant, quae cum bello magis quam paci conveniant, a pactis conventis serte alienissima sunt , qua ex enormitate, finis tandem et fructus a parte nostra expectari alius non potest, nisi quod et nos tam impiissimis iniuriis lacessiti et provocati tandem, licet inviti omnino adeo opprobriosam ac iniquissimam potius deserere, quam ulterius colere amicitiam aliisque tam offensivis quam defensivis uti remediis, quae divina benignitate nobis non desunt, adducemur. .Ad nos vero quod attimet, quemadmodum divi parentis nostri, cuius maiestati divina clementia, in sacri romani imperii, aliorumque regnorum et provintiarum gubernio et administratione successimus vestigiis insistentes, nihil eorum in nobis desiderari patiemur, quae nobis, vel quoad munera constituto tempore mittenda modo propositum nostrum vestrates, ut hoc accidit anno non interrumpant nec maturionem munerum missionem impediant. , vel alias capitulorum vigore incumbent, et ad bonam amicitiam et vicinitatem cum saepefato imperatore vestro alendam opportuna fuerint. Ita vestri studii atque operae quam salutaris pacis conservationi et firmitati impenderitis, tam benignam quavis occasione rationem habituri sumus, ut nostrum erga vos propensum, nec non gratum et munificum animum re ipsa cognoscere possitis; prout de his omnibus, tum etiam de aliis nonnullis maximi momenti gravissimis rebus. consiliarius noster, nobilis, fidelis nobis dilectus David Ungnad baro in Sonnek, quem eodem, quo hactenus fuit, loco istic esse, ac caesarei nostri oratoris munere fungi volumus. Plura vobis referet, simulque exponet, quam ob causam memorata munera praelibati divi parentis nostri iussu, ante plures dies Vienna expedita, in confiniis per aliquot dies retenta fuerint. Ideoque vos benigne hortamur et requirimus, ut eidem oratori nostro tam in his quam aliis, quae nostro nomine quoquo tempore vobiscum acturus est, plenam fidem adhibere, ac nostrae expectationi, quae non minus serenissimi imperatoris vestri, quam nostrorum subditorum quietem et tranquillitatem respicit, nusquam deesse velitis. Cuius rei ne vos paeniteat, curabimus. De caetero . Expectantes quamprimum per hunc veredarium nostrum, quo perspicue et aperte serenissimi vestri imperatoris tum etiam vestrum animum, ad pacem ne an ad bellum is pronus et inclinatus sit, assequi, ex eoque de rebus nostris id quod iusta dictabit ratio constituere possimus. Et vos recte etc. vos recte valere cupientes.Mehmeti Bassae E.