The Ottoman Grand Vizierate (1560s–1760s)Großwesir Sokollu Mehmed Pascha an Kaiser Maximilian II., Konstantinopel, 4. bis 13. Januar 1575Letter from Grand Vizier Sokollu Mehmed Pasha to Emperor Maximilian II, Constantinople, 4-13 January 1577Vezir-i Azam Sokollu Mehmed Paşa’nın İmparator II. Maximilian’a mektubu, Kostantiniyye, 4-13 Ocak 1575Sokollu Mehmed Pashalat1575-01-04 ~ 1575-01-13Traductio literarum illustrissimi domini Mehmet Passae supremi consiliari potentissimi imperatoris Musulmannorum scriptarum ad serenissimum imperatorem Christianorum Maximilianum.Postque salutem et felices persone maiestatis vestre imperatorie meritas deprecaciones praeponentes definiremus. Adhortatio amicabilis sincerana hec est ut in isto tempore huius sacre amicicie oratores maiestatis vestre iuxta vota federis prescripta, munera honoraria presentantes iuxta desiderium maiestatis vestre, ut pax ista sacra post terminum primariarum induciarum rursum eodem tenore denuo ad octo annos renovaretur, et supra hoc privilegium pacis noviter scriberetur et per egregium virum Mahmut interpretem cuius dignitas adaugeatur et versus maiestatem vestram expediretur.Interim obtigit ut secundum voluntatem et destinationem regis regum creatoris anihilitate omnium seculorum potentissimus noster imperator auguste memorie sultan Selim Chan, nona die Decembris de isto mortali et deceptori seculo ad seculum eternalem transmigrans, in regno celesti collocatus requie eterna salvatus est. Ego autem vester sincerus secundum solemnem prudentiam et cautionem tumultus mortem eius usque ad tredecim dies occultavi ita ut illi qui semper in intimis omnibus secretis etiam versarentur suis, non sencierunt, neque cuique feci revelatum, tamen filio suo primogenito spatio itineris viginti dierum procul existenti clam praenunctiavi. Itaque de tanto longinquo loco statim in tribus diebus cis mare contra Constantinopolim pervenienti classes et galietas ad cunctas portus summa industria nomine quodam fincto premisimus, per unam classem die vigesima secunda Decembris, cum beatitudine et felicitate, alta fortuna prosperitate, sediam suam cesaream sedere concessa divina data est. Deus Altissimus summa sacra prosperitate benedicat amicos eius letos, inimicos vero disperdat, eiusque dignitatem imperatorie et beatitudinem multiplicet et augmentet, pauci enim venerunt de stirpe ista magnifica Ottmanica tam abunde summa circumspectione et industria et strenuitate et militia adornati imperatores.Itaque postquam feliciter sediam suam imperatoriam sedisset, statim secunda die omnibus in sua excelsa curia existentibus, ianiceris inumerabilibus, et ceteris exercitibus, de suo proprio intimo thesaurario, nunquam hactenus visam neque auditam neque factam elemosinam, seu munera plurima excipi iubens omnibus suis famulis et exercitibus invictis distribuit, et universis locis futuro vero se magnum bellum erga Ramaniam clamari fecit, ut unusquisque se ad bellum prompte preparet. Ego autem sincerus amicus vester pre misericordia erga colonos et amicicia pristina omnem diligentiam solemnem in re ista pacis adhibui, ita ut una die, cum ad sacram suam presentiam, negotia regni presentandi intrans faciem prosternivissem, dixi ut potentissime imperator, imperator Romanorum, a patre serenitatis vestrae sultan Selim Chano post terminum induciarum primariarum, rursum denuo renovationem ad octo annos precaverat, eiusdem modi capitulationibus et solemna munera presentandi conditione. Pater etiam vestrae altitudinis auguste memorie acceptans supra renovacionem induciarum octonnarium privilegium denuo concedens per Mahmut interpretem miserat. Felicissime imperator, vestrae altitudini etiam equum et decitum hoc est, ut vota patris vestri custodiretis, et istam pacem acceptaretis.Cum haec dixerim respondit, ut quamvis ille rex Germanorum extraneam pacem habeat, tamen homines eius et exercitus eius in continenti in regnum nostrum excursionem faciundi, damnaque inferendi in ditionibus nostris et etiam inimicis nostri fidei semper clam auxilium dandi non desint, et in administratione hactenus conclusarum pactarum mutui pacis negligentiam facit. Dicenti, ego etiam ad colonorum et regni utilia verba respondens. Caeteri fratres nostri de passis consiliariis vesiris, toto nitu, adiutoriis verbis altitudinem suam inclinarunt. Ita ut feliciter concedens omnes capitulaciones pactarum pacis in privilegio patris augustae memoriae eius inscriptis, absque ulla diminutione administratu licentiam suam cesaream prestavit et pacem octo annorum futurorum confirmans, nunc rursum denuo literas suas cesareas post prefatum Mahmutum et oratores vestros mittendi mandavit, itaque ergo meum desiderium nihil aliud est, nisi misericordia ergo incolas et ditiones et cautione per depopulatione miserorum coram Deo obiurger.Itaque ergo ad dignitatem vestram imperatoriam coequali utilitate erga colonos et ditiones speratur, ut utimini et idoneum decitumque hoc est, ut quamprimum istae literae suae altitudinis maiestati vestrae allatae fuerint, decito consultu et prospera industria omnes capitulationes literarum privilegii defuncti cesaris, tam de eliberatione captivorum quam de festinatione, citius quam solebatis, munerum honorariarum administrationis, quam caeterorum in privilegio conditionum festinanter manifestatione, munus amicale votatum, nonnullis mensibus solemnis cicius expedicione, et in confiniis vestris exercitu et prefectis, firmiter ut custodiant hanc pacem, mandate totam diligentiam adhibeatis et firmiter prohibeatis ne aliqua modica occasione iram sue monarchie altitudinis excitent. In summa in custodia pacis omnia utilia et idonea exhibendi neque minutum quoddam negligatis.Item de destructione castelli Calo, quod in ditione sue altitudinis contra pacta pacis edificastis, per literas amicabiles nostras cum Mahmuto interprete missas, nil responsionis praetermissa est. Item responsum maiestatis vestrae, ut propter custodiam incolarum edificassetis recognitum est, tamen antea tot temporibus illud castellum carente etiam coloni vestri custodiebantur quamvis latronum et haydodonorum pars custodiri difficile sit, sed illi etiam, ea quae petunt, reperiunt. Primum hoc est, ut exercitus utrarumque partium confinia custodientes, castellum sit seu desit contra vota pacis quicquam operandi non habent facultatem, sed ut si invicem mutua vota et pax cum careant, castellum illud non potest fortior fieri quam Sigettwar, et nunc de Hispanorum rege cepta Goleta sint, ut dicionibus et incolis vestris cum illo utilitas acquiratur. Imo illud castellum quatenus superstes sit dicionibus vestris semper damna infert. Namque enim etiam tempore defuncti imperatorris, quot latrones de illis confiniis et etiam de parte Giulia capti huc allati sunt, maior pars eorum de illo castello fuerant. Ita ut cum literis capitaneorum et praefectorum ad predam expeditos esse, coram oratores vestros etiam fassi sunt. Itaque ergo dignitati imperatorie vestre notum et serenum sit, ut illud castellum dicioni vestre merz nocivitas est, modernus namque hic imperatori nostro de illo castello contra fedus edificato nondum capax est. Itaque ergo ut si haec pax vobis placuerit, statim illud castellum deleatur.Neque temporibus aliis hoc tempus coequale estimetis. Namque enim si altitudo sua recognoscerit, ego sincerus vester defendendi nullatenus sum potens, non tantum illud castellum, verum etiam multis castellis et ditionibus et arcibus nocendi verissimum est, postea culpam super istum sincerum vestrum ne ponatis. Namque enim imperator altitudo sua preliandi et bellum gerendi occasionem querit, est enim strenuus iuvenis imperator. Maiestas vestra sic agnoscat.Item, cum he presente amicabiles litere scriberentur, eadem die Ferhad Beg de Novegrad quosdam exercitus vestros in preda reperiens, ad curiam excelsam misit. Antal nomine Porcolabum etiam una misit. Interrogati sunt, quare contra pacta pacis excursionem fecistis in ditiones sue altitudinis, responderunt, ut nostri domini prefecti fortunam tendandi miserunt, pax propterea est ne arx obsideatur non ut excursio equitum prohibeatur. Itaque maiestas vestra prefectis vestris isto modo ne datis consilium? Aut mandata vestra non observant ne? Speratur ergo ut maiestas vestra colonos vestros miseros misereminei et custodiam huius pacis et amicitie et votorum pactarum meram felicitatem et divitiam esse consideretis.