The Ottoman Grand Vizierate (1560s–1760s)Großwesir Sokollu Mehmed Pascha an Kaiser Maximilian II., Konstantinopel, 20. März 1572Letter from Grand Vizier Sokollu Mehmed Pasha to Emperor Maximilian II, Constantinople, 20 March 1572Vezir-i Azam Sokollu Mehmed Paşa’nın İmparator II. Maximilian’e mektubu, Kostantiniyye, 20 Mart 1572Sokollu Mehmed Pashalat1572-03-20Translatio litterarum magnifici domini Muhammed Passe suppremi consiliarii potentissimi et invictissimi imperatoris Turcorum. Scriptarum ad serenissimum principem, imperatorem Christianorum Maximilianum. Deus altissimus unus et solus in unitate proprius nulli indigens qui non parit nec paritur, nec quisquam sui similis nec assimulandus neque associandus est.Salutacionem sinceram oneratam odoribus suavibus et salutem plurimans sufficientem spargentem gemmas preciosas postquam ad presenciam maiestatis vestre attulissemus. Notum sit maiestati vestre ut munera honoraria, quae hactenus ad excelsam curiam potentissimi ac invictissimi imperatoris monarche orbis mittere solebatis prout vota et amiciia postulant iam in confiniis regni sue altitudinis pervenisse, et item supra istam amiciciam et sinceritatem maiestas vestra summa diligencia perduraturum fore, ut fundamentum eius concordie et pacis confortaretur.Maiestati vestre summum desiderium fuisse, optimis et honestes eloquenciis ad pedes sedie potenciali sue altitudinis presentata et declarata fuissent, ista placita et benevisa sententia maiestatis vestre a potenciali invictissime altitudinis sue acceptata et benigno animo placita et suscepta sunt. Deinde in eadem re ab altitudine sua ad maiestatem vestram littere amicabiles prolixe scripte et misse sunt, item orator maiestatis vestre hic in excelsa felici Porta existens significavit quedam gravamina obtigisse a quibusdam prefectis et militibus confiniensibus altitudinis sue cesarie dicionibus et regno, et subditis colonibusque maiestatis vestre impedimento fuisse, ergo huiusmodi motus non est cum licencia altitudinis sue, itaque de ista re beglerbegibus et sangyakis et ceteris prefectis et communiter omnibus militibus confiniensibus sue altitudinis serie commandamenta scripta sunt, ne quispiam eorum contra istam pacem et amiciciam quisquam motus committat, itaque firmissime et totali diligencia prohibita sunt.Namque enim quatenus ista pax et vota firme perduraverint, omnia quecunque a dicionibus parcium utrarum abrepta fuerint scilicet mancipia seu bona seu res, seu alia secundum legem divinam fidei Musulmanici expresse nullatenus concessa immo sumopere vetita et prohibita, gravissima peccata sunt, in eiusmodi enim via periclitancium mors eorum non est pura immo immunda est. Absit ut noster invictissimus imperator (cuius exercitum Deus auxilio gravificet) huiusmodi latrociniis licenciam adhibeat. Veruntamen propter custodiam ne quedam nocumenta a partibus vestris dicioni sue altitudine iugorantur prohibendi et puniendi seria mandata altitudinis sue exhibita sunt. Si quibam fuerint in nostratibus qui colonibus parcium vestrarum quicquam damni informant, nullus illos norit de generalibus neque sangyakes neque prefectis sue altitudinis. Itaque eius modi genus hominum est in numero furum et latronum, porro digna et merita pena puniuntur.Veruntamen multi de dominibus et prefectis parcium utrarum sunt cum vexillis exercitibusque summa expedicione voluntarie et ultro ad inferenda damna et nocumenta dicionibus cesarie altitudinis exeuntes non mediocra facinora et damna intulerunt. Hec acta perfecte et vere testificata sunt, notum namque est tam militibus vestris confiniensibus quam oratori maestatis vestre hic in excelsa porta existenti, cum equidem ipsemet ab ore in illuismodi facinoribus raptorum audiens scriptu ad maiestatem vestram presentavit. Itaque maiestati vestre imperatorie decitum et meritum hoc est ut desiderans quietum et tranquillitatem colonorum subditorum, in custodia huius pacis et amicicie et concordie, omnibus profortis et capitaneis et dominis presidiis, confiniensibus, serie et firmiter mandaveritis et prohibueritis ne quicquam contra desiderium utrarunque parcium committatur, ut subditi utrarumque parcium sub protectu ale umbreque velici vite potentissimi imperatoris, totali pacifica securitate quietes, animo tranquillo vitam degeant. Ceterum amplioris quid dicendum sit, quin miaestati vestre notum non sit.