In fide Jesu Nazareni inter caeteros Christianorum principes, maximo valeroso in omni virtute mundi melius adornato aliorum pricipum in fide Mesiae culmo et in honore abundanti, iustissimo, bene autem aedificato, et electo Romanorum imperatori, domino Maximiliano, domino observandisimo etc. cui abunda virtus et maiestas prosperetur in aeternum, si maiestas vestra cum preciosis odoribus, et faelicissimis aeribus, salutacionem nostram, a nobis amico suo recipere dignetur, aperiensque amiticiae portas in memoriam venire contigerit et graciam suam caesaream, in hoc ostendens perquirere, et scire aliquid de salute et auctoritate, ac dignitate nostra voluerit, Deus qui est creator omnium creaturarum et prout creavit, sic et providet, et curam de omnibus habet ita et ego ex gracia et benignitate ipsius sanctissima.

Cum etiam serenissimi ac invictissimi imperatoris maximi domini mei clementissimi cui par et similis in toto orbe terrarum non est, in omnibus bene valeo in gracia et sub alis eius fiens, ut ipsi serenissimi ac invictissimi domini mei, sic quoque illustrissimis ac potentissimis dominis principibus, amicisque suis, assidue nulla in re et negotio moram faciendo graciae et utilitati eorum studendo, diebus noctibusque non desino, sic et nunc, ut officii munus boni amici exequar, nolui praetermittere, quin C.M.V. cerciorem non redderem, quod cum orator C.M.V. qui in aulam imperatoris nostri, a C.M.V. huc demorari misus est, propter conservandam et confirmandam amiticiam quam C.M.V. dignata est suscipere, cum invictissimo imperatore Turcarum domino meo, advenit per eundem oratorem esse mihi redditas, a C.M.V., amicabiles literas quibus mihi C.M.V. ad noticiam deducit, hanc amiticiam, quae est suscepta mea cura atque diligenti studio, omnibus modis prosequi, habere, ac nunque eandem amiticiam disparciendam et alienandam, immo in omnibus punctis et articulis quae continentur in capitulacionibus, C.M.V. explendam curasse, ut etiam adiutor existam ipsimet oratori C.M.V.

Haec omnia tam per literas quam per oratorem a C.M.V. mihi notificata, sufficienter intellexi. Itaque persuasum habeat C. M.V., quod sicut a principis huius amiticiae, usque ad definitionem eiusdem, curam et operam quamque diligentissime adhibui, et se ipsum hoc in officium quantum potui ex viribus meis ingesi ad hoc usque tempus, sic in posterum C.M.V., me sciat ad omnia negotia sua paratum amicum. Praesertim si haec omnia (qua ex me intelexit imperator meus) per C.M.V. suscepta et promisa sufficienter et abundanter exequentur et adimplentur. Tunc C.M.V. de mea syncera amiticia et diligenti studio nihil dubitare dignabitur et haec mea cointelligentia, ac eiusmodi studium, non obque aliam causam deprenhensa esse potest, nisi propter utilitatem rei publicae ac causa pacis et respiracionis subditorum.

Id etiam nolui praetermitere, quin id C.M.V. non notificarem (id autem minime spero) sed quoniam dubito de Oduardo dellatore C.M.V. praesertim cum ante adventum oratoris praesentis, omnia negotia leviter peragebat, in minime necessarias res se se ingerendo que si ipsemet per se, vel consilio eiusdem, orator praefatus, aliquid huiusmodi, V.C.M, ad noticiam deduxisset, contrarium cointelegentiae, et relacionis nostrae. Haec omnia C.M.V., sua excelsa sapientia ac prudentia comprehendo atque reputando ad bonam amiticiam cum imperatore meo acceptam redigat et convertat. Etsi nullam dubitacionem habemus de praedicto oratore M.V. cum satis nobis constat eundem esse excelsissimi animi virum, quod C.M.V. de imperatoris nostri atque mea sincera amiticia et benevolentia, erga C.M.V. per literas suas ad noticiam deducere non permittet, nam hucusque cum illo nihil aliud tractabatur, nisi ea quae spectant, ad cohonestandam confirmandam et corroborandam amiticiam, ac utilitatem rei publicae inter imperatorem nostrum et C.M.V. acceptam, ac procul dubio est res certa, si in eiusmodi, negotiis reipublicae boni, graves, prudentes et sapientes veri existant, nullum damnum et detrimentum aut aliquid contrarium confaederationis factum esse potest. Itaque haec eadem principalis amiticia, et confaederatio, quocunque modo facta et confirmata, ac in capitulaciones descripta est, eandem imperator noster firmiter observare vult, ac ei nihil contrarium, nemini subditorum suorum, idem supremus imperator, quem Deus Omnipotens in bona salute, in annosque plurimos conservet facienda admittet. Causa cuiusquidem rei, confirmando eandem bonam amiticiam, denuo C.M. seria mandata misit ad omnes suos generalissimos (?) officiales finitimos, severe ipsis praecipientis, ut nullus contra praedictam, iam antea descriptam confoederationem contradicere audeat.

Eodem modo C.M.V. suis finitimis capitaneis et subditis, quicunque sub obedientia maiestatis vestrae sunt, sine intermisione etiam serio mandet ac praecipiat ut ipsi in omnibus rebus modum servent et contra pacta nihil transgrediantur. Internuntius C.M.V. Oduardus cognomine dictus qui ante adventum praesentis oratoris in rebus necessariis rei publicae huc misus erat, cum iam ipsius causae, et actiones sunt de finitae ita ut decet ad C.M.V. ipsum ablegavimus una cum aliis servitoribus C.M.V. in bona sanitate, cui secundum merita ipsius remunerationem gratiae C.M.V. comendamus. Caeterum quod C.M.V. notum non sit, scribendi notam non habemus. Tantum restat ut C.M.V. amiticiam nostram synceram et studia in graciam comendaremus.